حسین خلیلی فر

محقق. تولد: 1299. درگذشت: 16 فروردین 1359، تهران. حسین خلیلى‏فر، فرزند شیخ ابراهیم خلیلى از وعاظ گیلان و از همرزمان میرزا كوچك‏خان جنگلى، بود. حسین خلیلى‏فر تحصیلات ابتدایى و متوسطه را در رشت به پایان رسانید و جهت ادامه‏ى تحصیل در دانشسراى مقدماتى كشاورزى كرج ثبت نام نمود و پس از اتمام دوره‏ى دانشسرا با اخذ مدال علمى حائز رتبه‏ى اول گردید و سپس تحصیلات خود را در رشته‏ى تاریخ و جغرافیا در داشسراى عالى ادامه داد و در سال 1322 موفق به اخذ لیسانس در رشته‏ى تاریخ و جغرافیا گردید. از مهر ماه سال 1323 از طرف وزارت فرهنگ وقت به دبیرى دبیرستان‏هاى اهواز منصوب و شروع به كار نمود. در سال 1325 به ریاست فرهنگ خرمشهر منصوب گشت و پس از پنج سال خدمت در آن شهرستان به تهران منتقل شد و مسئولیت اداره‏ى تألیف و ترجمه در اداره‏ى كل نگارش را به عهده گرفت. در سال 1330 همزمان با اوج‏گیرى مبارزات ملى براى با انتشار مجله‏ى «دانستیها» گام‏هاى مؤثرى در تنویر افكار عمومى برداشت. به موازات فعالیت‏هاى سیاسى در امور آموزشى و تألیف كتاب‏هاى درسى و شركت در مجامع بین‏المللى مخصوصا در رشته‏ى جغرافیا آثار ارزنده‏اى از خود به یادگار گذاشته است. وى همچین در نخستین كنگره‏ى جغرافیدانان ایران شركت داشت. آثار خلیلى‏فر به شرح زیر است: ترجمه‏ى كتاب اكتشاف دریاها (از رنه لنگدره)؛ تألیف كتاب جغرافیا از قدیم تا امروز (1330)؛ انتشار «سالنامه‏ى فرهنگ خرمشهر» از 1324 مدت پنج سال، انتشار مجله‏ى «دانستنیها» از سال 1330 كه خود صاحب امتیاز آن بوده است، كتاب جغرافیاى كلاس‏هاى چهارم و پنجم ابتدایى؛ كتاب جغرافیاى سه ساله راهنمایى تحصیلى؛ مشاركت در تألیف كتاب‏هاى دروه‏ى دبیرستان؛ تألیف جغرافیا براى دانشسراها و كلاس‏هاى تربیت معلم. حسین خلیلى‏فر، صبح روز شانزدهم فرودرین 1359 پس از یك دوره طولانى بیمارى درگذشت.